หายไปนานแฮะ..ถึงเดือนไหม? เหมือนจะถึงนะ..

ขนาดย้ายไดใหม่ก็ยังไม่เลิกนิสัยดองได??

วันนี้ตรุษจีน..ก็ขอซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้นะ..

ขอให้โชคดีแล้วก็เฮงๆ..(สำหรับเราวันนี้..แย่ว่ะ)

วันก่อนพาน้องเดียร์ไปกินเค้ก..ถือว่าเลี้ยงฉลองให้บัณฑิตใหม่แล้วกันนะ..

ไม่ได้มีของขวัญอะไรให้มากมาย..แต่ก็อยากเลี้ยงน้องมันอ่ะนะ..

แล้วก็ได้ถ่ายรูปมาด้วย..ดูกันๆ

อันนี้อะไรน้า..อ้อๆ Hawaiian cheesecake ตอนแรกเราจะสั่ง short cake แต่มันไม่มี T-T คงจะหมดฮ่ะเน้อ..น่ากินเน้อ..

อันนี้ banana pie รึเปล่า?? แต่มันเป็นกล้วยนะ แต่จำชื่อไม่ได้..เค้กนี้ของน้องเดียร์..ข้างบนที่แปะอยู่น่ะช๊อกโกแลต..

ส่วนอันนี้เจ็บใจค่ะ...55+ เป็นเค้ก 2 ก้อนแรกที่สั่ง..แต่ลืมถ่ายรูป..นึกขึ้นได้ก็เหลือแค่นี้แล้ว..ไอ้ที่สีออกชมพูๆ แดงๆน่ะของหลินเอง เป็นราสเบอร์รี่เค้ก ของเดียร์เป็น Green Tea เน๊อะ...อร่อยดี...วันนั้นเดียร์สั่งโกโก้เย็น หลินสั่งชามะนาวเพราะเป็นหวัด..หลังจากกินเสร็จก็ไปทิพย์เนตรต่อ..ร้านเพื่อน..แต่เพื่อนไม่อยู่ เชิญน้องดียร์เลือกผู้ชายกลับหอตามอัธยาศัย..

จริงๆกลัวอ้วนนะนั่นแต่เล่นฟาดเข้าไปคนละ2 ก้อน..น้องเดียร์แบบว่าละเลียดกิน ลิ้มลองความอร่อย..แต่เรา..ฟาดป๊าบๆ..แป๊บเดียวหมด..แต่ก้อนที่ 2 ไม่ไหวว่ะ เลี่ยนไปล่ะ..

เดียร์บอกว่ากินเค้กหนึ่งก้อนเท่ากับกินลาดหน้า 1 จาน..หึๆๆ งั้นเรากินไป 2 ล่ะ แต่ลืมบอกเดียร์ว่า วันนั้นกลับบ้านแม่ชั้นทำ ลาดหน้าว่ะ ---"--- ตกลงเท่ากับชั้นกินเค้ก 3 ก้อน?? เฮือก!!!

สำหรับวาเลนไทน์ที่ผ่านมา..อืม..ได้ช๊อกโกแลตจากพี่ไก่มา 1 กล่อง..ซีดีเพลงอีก 1 แผ่น..กระเป๋าใส่มือถือจากพี่เกอีก 1 อืม..ขอบคุณมากมายงับ..

แล้ววาเลนไทน์ยังเป็นวันแรกที่เราขัยรถไปหาเอ๋ ส่งพี่ตุ๊กกลับหอ..แล้วก็ไปหาพี่เกด้วย แล้วกลับดึกเสียด้วย..อิสระชะมัด..สะใจ..

เมื่อวานไปเล่นกู่เจิงที่โรงแรมดาราเทวีมา...เป็นไงบ้างอ่ะเหรอ..เมื่อยโคตร..

ส่วนวันนี้ไม่ขอพูด Fail อย่างแรง..เบื่อหน่ายสุดๆ..สุดจะบรรยาย...555+

ไปล่ะน้า..คงหายไปอีกนาน..

นั่งดูเค้กกันไปพลางๆก่อนนะ..^^..

ปล. จากรูปด้านบนทำให้รู้ว่าหล้องมือถือเราเวลาถ่ายใกล้...ไร้ประสิทธิภาพสุดๆ 55+

บ๊ายบายงับ..

สวัสดีปีใหม่ (ยังไม่สายใช่ไหม?) แฮะๆๆ

สวัสดีปีหมูนะคะ เราเกิดปีหมู เลยมีเรื่องตั้งแต่ปีหมูเลย...

เมื่อวานมีเรื่องมากมาย..ขออัพหน่อย..

เมื่อวานไปกินข้าวกับพี่เกมา..

ไปที่แซนด์วิชบาร์ ที่นี่..เราได้รู้ว่า มือถือเราหาย..

เราตั้งใจจะเอารูปในมือถือให้พี่เค้าดูแต่เราหาไม่เจอ

ไม่แน่ใจว่าหายไปได้ยังไง..พี่เกก็ไปหาที่รถให้..เราเองก็ค้นกระเป๋าก็หาไม่เจอ..โทรเข้าเครื่องก็โดนปิดไปแล้ว..ถึงตอนนี้เรายังไม่รู้ว่ามันหายไปหรือตกหรือโดนล้วงไปตั้งแต่ตอนไหน...สรุปคือ..หลังจากนี้คงจะโชคดีบ้างล่ะนะ..งื่อออ...เสียดาย หมื่นห้า..ใช้ได้ปีกว่าเอง...

เราคิดถึงมันนะ เสียดายไหมก็นิดหน่อยเพราะเราไม่อยากเสียเงินซื้ออีก กะว่าหมื่นห้าใช้สัก 5 ปีถ้าไม่เสียก็ถือว่าคุ้มวะ...

เราไม่ได้เป็นคนอะไรมากมายกับมือถือ..เพราะรุ่นไหน แพงขนาดไหนมันก็แค่โทรออกกัยรับสาย ส่ง sms แค่นี้..ที่ทำงานเรานะ..ระดับหัวหน้าบังใช้มือถือถูกๆเลย..ดีเหมือนกัน..เราก็จะซื้ออันที่ไม่ค่อยแพงแล้ว..ไม่เป็นเป้าสายตาใคร..หายก็ไม่เสียดาย..เหมือนเครื่องนี้..แง้ๆๆๆๆ

พี่เกบอกว่ามากับเกครั้งก่อนก็ปลอกมือถือหาย มาครั้งนี้หายทั้งเครื่อง มันรู้สึกไม่ดี ก็ถามเราว่า เกช่วยผ่อนนะ...เราก็ปฏิเสธไป..มันเป็นความสะเพราะของเราเอง..ไม่อยากให้ใครมาร่วมรับผิดชอบด้วย..

เป็นอันว่าเรากินข้าวไม่ลง..พี่เกก็บอกว่าไม่ต้องฝืน..เลยเรียกพนักงานเก็บเงิน..มานึกตอนนี้แล้วเสียดายยำหมูยอ 555+ อร่อยนะนั่นน่ะ..แต่ตอนนั้นกินไม่ลงจริงๆ....สรุป..พี่เกจ่ายยยย..

แต่ตอนนั้นบอกตรงๆยังไม่อยากกลับบ้าน...ยังนึกไม่ออกว่าจะบอกแม่ยังไงดีเรื่องมือถือ..พี่เกเลยพาไปที่ Fine Thanks มันจะกินเบียร์..เอ่อตามสบาย..กินไม่ลง..ตอนแรกเราดื้อไม่สั่ง มันเลยบอกว่า งั้นกลับกัน..แต่เรารู้มันอยากกินเราเลยสั่ง Gin Tonic มา..แต่กินนิดหน่อย..ไม่หมดแล้วก็ไม่เมา..เหมือนกินน้ำมะนาว 555+...และแล้ว..พี่เกก็จ่ายยยยย....

มานี่ก็ดีนะ ได้พูดอะไรกันหลายๆอย่าง...เคลียร์ๆกันไป...จากนั้นก็กลับบ้าน พร้อมหมอนข้างอีก 1 ใบ (พี่เกซื้อให้)

หึๆๆ หมอนข้างกับข้าว 2 มื้อ ราคาหมื่นห้า...

เรากะว่าจะไม่ซื้อมือถือไปจนกว่าจะครบ 1 หรือ 2 อาทิตย์...555+ ลองดูสิว่าจะเดือดร้อนไหม (หมายถึงตัวชั้นเองน่ะ)

กลัวที่บ้านว่าเอาเหมือนกันเพราะเรามุสาไปเยอะ..แต่ก็นะ..ครั้งเดียวจริงๆ ไม่อยากทำแบบนั้นหรอก แต่บางครั้งถ้ามันจำเป็นต้องทำก็จะทำ...

แต่เมื่อวานก็ถือว่าเป็นความทรงจำที่ดีและ...ไม่ดีว่ะ มือถือหาย..แม่ง

เอ่อ ขึ้นหัวข้อมาแบบนี้ไม่ต้องเดากันเลยว่าชั้นอารมณ์ไหน 555

ก็ป่วงอ่ะค่ะ หลังจากเอ๋ตัดสินใจลาออกจากที่ทำงาน กูก็ได้ทีเริ่มมามองอนาคตกูบ้างล่ะ...ทำอะไรต่อดี

ไอ้เราก็ทำงานบริษัท เรียกว่าใหญ่เหมือนกันนะ..แต่ทำไม...ทำไม..เหมือนกูอยู่กรมราชทัณฑ์...กฏบริษัทสุดแสนจะ...%$^$....

อยากเรียนต่อ กูก็กลัวว่าจะไม่ไหว..ห่างหายจากการเรียนมา 2 ปี..จะพยายามอีกก็ไม่รู้จะไหวไหม..ชวนใครเรียนก็ไม่เรียนกันสักคน..กูก็หาได้เก่งไม่...

ตอนนี้มันเหมือนกับว่าจะทำอะไรก็เอาคนอื่นเป็นที่ตั้ง..เหมือนหาจุดยืนตัวเองไม่เจอ..เพราะฉะนั้น ตอนนี้เราเลยอิจฉาคนที่หาตัวเองเจอว่าอยากทำอะไรแล้วมุ่งไปทางนั้นเลย..

มันอยากไปซะหมด จนตอนนี้ไม่รู้จะเริ่มจับอะไรก่อน..เรื่องเรียนน่ะจริงๆแล้วเราไม่รีบร้อนแต่คนรอบข้างก็กดดันเหมือนให้เราเรียน..

จริงๆไอ้กฏที่ทำงานเราน่ะ เราก็พอจะทนได้เพราะไม่มีผลอะไรกับเรามากมาย..แต่เพื่อนๆมันชอบมากดดันกู..ว่าที่ทำงานที่นี่ไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้...อันที่จริงเราก็เห็นด้วย แต่มองดูอีกทีเราก็ไม่เคยเห็นมันพอใจในสิ่งที่มันเลือกสักอย่าง..

สรุปตอนนี้..อยากรวย..จะได้จบประเด็นที่ต้องให้คิดหนักเล่านี้ไปซะ...มันรุมเร้าเราซะจนโทรม..คิดหนัก คิดมาก..ส่วนนึงก็เพราะเรากดดันตัวเอง..และคนรอบข้างเราด้วย..

คิดอยากจะเรียนกรุงเทพที่บ้านก็จะให้ทำงานไปด้วยเรียนโทไปด้วย..สรุป.งกูก็ต้องอยู่ที่นี่ต่อไป...มันหนื่อยนะเว้ย!!!!!

เอ่อ..เราว่าวันนี้เราอัพไดวนไปวนมานะ..กรุณาเข้าใจหลินด้วยเพราะหลินยังไม่เข้าใจตัวมันเองเลย..ก็เครียดต่อไป...

บางทีอาจจะต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นก็ซึมเศร้ามันอยู่อย่างนี้...

ขออัพเรื่องเริงใจหน่อยได้มะ...

ครือ..วันก่อน(วันอังคาร) พี่เกบอกว่าพี่หอมอยากได้เบอร์เรา..เราเลยบอกว่าให้พี่หอมมาบอกเอง..แต่ไอ้บ้านี่มันลีลา หลงตัวเองว่ากูหล่อ คนชอบเยอะ..พี่เกบอกว่ามันไม่ใช่กล้าเข้าไปจีบหญิงก่อน..เอ้อ..ไอ้เสาไฟฟ้าจมูกบาน...หล่อนักนี่...เอ่อช่างแม่ง..ชั้นอยู่ของชั้นดีๆแบบเนี๊ยะอยากรู้จักก็ทำความรู้จักเอง..ให้ชั้นเข้าหาก่อนล่ะฝันไปเถอะ ไอ้เหม็น!! (แต่วันนี้ตอนเย็นพี่เกเมลล์มาบอกว่าพี่หอมมันถามเบอร์ติดต่อภายในโต๊ะเรา...จะรอดูดิว่ากล้าโทรมาไหม..ถ้าไม่กลัวหมาปากชั้นนะ 5555+) แต่ถ้ามันถามเบอร์จริงเราคงไม่กล้าให้วะ เอิ๊กกก...เราเองก็กลัวเพราะเอ๋มันบอกว่า "ถ้าพี่หอมมาจีบชั้นนี่ชั้นไม่คิดมากเลย..โอเคไปเลย" โห..พูดงี้...ไอ้เราก็แบบ...งึๆๆๆๆ(สมองว่างเปล่า) แต่มันซกมกนะไอ้เหม็นน่ะ อารมณ์พระเอกเพื่อนสนิท แต่ตอนนี้ดีกว่านั้นนิดนึง ตั้งแต่มันตัดผมน่ะ 5555+ งั้นเปลี่ยนจากพี่หอมเป็นไอ้แก๊บคู่ขามัน(?)ได้มะ..น่ารักอ่ะ ไปเป็นดาราไป๊ >//< สีผมเหมือนเคจังด้วย..หน้าก็เหมือนแมว..หน้าขาวๆอ่ะ ได้ใจบ่ะ..5555+

พอพี่หอมคิดจะเข้ามาทำความรู้จัก..พี่เกมันก็ทำเสียงเคือง.."เอ้อใช่สิ เกมันไม่มีประโยชน์ ถ้าติดต่อกับหอมเมื่อไหร่ก็บอกเกแล้วกัน..เกจะไปเอง" เอ่อ..ไง..เป็นเพื่อนกับชั้นมันเลวร้ายมากรึไงถึงต้องไปเนี๊ยะ..---"---

ยังไม่พอครับ..ไอ้แหยม (ยโสธร ดอนจั่น) มันก็เมลล์มาหา ถามว่า "น้องหลินมีแฟนรึยังครับ" ธ่อแหยมขา..กิ๊กกับพี่กิ๊บ..ไปเที่ยวด้วยกันกับกลุ่มเพื่อนชั้นก็ตั้งหลายครั้งไม่คิดจะถาม มาถามทำไมเอาป่านนี้...แต่เพื่อนๆเราคิดว่าน่าจะเป็นคนอื่นฝากมาถาม..ก็น่าสังเกตอยู่ 2 คน...กำลังสืบกันอยู่...แต่วันอาทิตย์นี้มันชวนกลุ่มเรากับพี่รัชพี่กิ๊บไปพืชสวนโลก..เอ่อๆ น่าไป ไปถ่ายรูปดีก่า..หึๆๆๆ ครั้งนี้จะถ่ายบ้าๆ ไม่ถ่ายเรียบร้อยล่ะค่า...

เอ่อ..พอดีบริษัทเราคนสายตาสั้นเยอะมันเลยถามกันเข้ามาแบบนี้ เราไม่ได้ดูดีขนาดนั้นนะ..นี่พูดจริงๆนะ...เพื่อนเราเป็รพยนได้ เดินหลังค่อม ไม่แต่งตัว แต่งหน้า..เตี้ย..ตาคล้ำ..ลากเกิบแตะ...ขี่รถเครื่องเสี่ยวๆ หมึนไม่รู้เรื่อง..โง่..เหอๆๆ กูเลยคิดอนาคตตัวเองไม่ออกนี่ไง..เอ่อๆ พอๆ

จบแค่นี้...

ขอบคุณค่ะ